Hier schrijf ik over praktische zaken.
Over patiënten en hun verzorgers. Hoe zij omgaan met het cyclisch braken.


De Sinterklaastijd is voor kinderen met het cyclisch braken syndroom niet zelden een periode met een of meerdere aanvallen.
Zo ook voor Arno van vijf. Hij stond zingend en springend voor de televisie om naar het Sinterklaasjournaal te gaan kijken. Heel aandachtig keek hij naar de aflevering en nog voor het afgelopen was lag hij stilletjes op de bank. Toen hij op zijn zij ging liggen met opgetrokken knietjes, wist zijn moeder Brenda dat het mis was. Ze nam hem op schoot en vroeg hoe hij zich voelde. Toen Arno antwoordde dat hij misselijk was, ging Brenda de medicatie geven die bij de eerste tekenen van een aanval toegediend moeten worden bij haar kleine jongen.
De medicatie hielp niet en Arno lag bijna 3 dagen ziek op zijn bedje.
Brenda schreef mij en wilde weten of ze de medicijnen eerder had moeten geven, toen ze zag dat Arno te veel spanning ervaarde.
Volgens hun huisarts “had het niet uitgemaakt. De spanning was er eentje van het bijzondere soort. Het is nu eenmaal een enerverende tijd, die voor Arno aanleiding kan zijn om aanvallen te krijgen”.
Wat ik meestal aanraad voor kinderen met het cyclisch braken syndroom bij dit soort spannende situaties is het warm houden van je kind. Warme kleding en buiten goed jas dicht, muts op, handschoentjes aan en warme voetjes houden.
Zorg er verder voor dat er goed gegeten en gedronken wordt, omdat door de spanning kinderen soms minder drinken en eten. Vooral extra drinken voor het slapen gaan is aan te bevelen. Houd er dan wel rekening mee, dat -in combinatie met de spanning- het kan gebeuren dat jonge kinderen per ongeluk een keertje in bed plassen.
Probeer onrust te vermijden en breng als het kan extra rust in de dag.
Als er binnenshuis koude handjes, voetjes, beentjes en plekken op de rug zijn is het belangrijk dat daar iets aan gedaan wordt door warmte bij te geven. Dat kan met een kruik, een warmte kussen of gewoon met je eigen handen. Alleen een dekentje omslaan is niet genoeg, want er wordt op die plekken geen warmte aangevoerd; óók al heeft een kind een rood, bezweet hoofdje.
Overigens kan je de behandelend arts natuurlijk altijd vragen of medicatie-wijzigingen zinvol kunnen zijn.

Ik hoorde gisteravond van Brenda dat Arno een geweldige intocht beleefd heeft en na een warm kopje chocolademelk rustig in zijn bedje lag te slapen.
Ik wens iedereen een gezellige Sinterklaastijd toe. En als mooiste geschenk een aanvalsvrije feestperiode.

”Zoeken naar informatie, dus”, was het eerste wat ik dacht, toen de specialist zei dat ik uitbehandeld was. Zij vertelde mij dat de symptomen wel eens “ergens beschreven waren”.

Ik zocht in alle zoekmachines met de woorden “regelmatig braken”. Lees meer

Dit lijkt mij een mooie gelegenheid om wat meer te vertellen over mezelf en mijn beweegredenen voor de website rebras.nl

Mijn naam is Tineke, ik ben geboren in 1958 en sinds mijn vroege jeugd lijd ik aan het cyclisch braken syndroom. Lees meer